Adaletin gölgesinde yok olan Gülistan ve niceleri…

Ölüm haktır, günü, zamanı, vakti geldiğinde her canlı toprak olacak. Fakat insanoğlu bazen gününü, saatini beklemene izin vermez…

Gülistan Doku, gençliğinin baharında ailesinden ayrı, devlet yurdunda kalan bir genç kızdı. Nedenini niçinini sorgulamadan, her ne yanlışa bulaşmış olursa olsun, sonu ölüm olmamalıydı. Gülistan’ın canını kim aldıysa er ya da geç ortaya çıkacaktır. Failleri şu an birer birer tutuklanıyor. Bugün Gülistan Doku davasını toparlayan bir YouTuber’ın videosunu dinledim. Toparladığı ifadelerle olayı baştan sona anlatmış. İnsanın dinlerken kanı çekiliyor.

Güvenilecek bir devlet erkânı, kendi oğlunu korumak için türlü türlü yasa dışı yollarla bu cinayetin üstünü milim milim örtmüş. Son zamanlarda ülkemizde “izledikleri, oynadıkları oyunlar yüzünden bu çocuklar şiddete meyilli oluyor” algısı var. Kesinlikle buna katılmıyorum.

Çünkü her insan potansiyel katildir.

Birileri gizler, birileri aleni şekilde can alır. Konumuzu dağıtmadan bir hususa daha dikkat çekmek isterim: Dün bir vali, katil oğlunu korumak için ardında kocaman yaslı bir aile bıraktı. Bugüne baktığında yine devlet memuru, polis bir babanın oğlu onlarca aileyi yas içinde bıraktı.

Ebeveyn olmak nedir?

Çocuğum iyi olsun diye poligonlarda silah atışı yaptırmak mı?

Çocuğum kurtulsun, hayatına devam etsin, vizelerine girsin diye bir cinayeti örtbas etmek mi?

Ben ebeveyn değilim ama sizden daha çok ebeveynim. İlk başta ekranlarda olanlara değil, aile yapısına bakın. Herkes anne baba olmamalı.

Gülistan Doku için yüreğimiz yanıyor. Bilmiyoruz, Gülistan bugün hayatta değil; hayatta olsa okulunu bitirmiş, mesleğini yapıyor, belki de iddia edildiği gibi hamile ise çocuğunu doğurmuş, güzel bir anne olabilirdi.

İmkânlarınızı genç kadınların canını almak ya da bu can alıcı evlatlarınızın suçunu örtmek için değil de daha nasıl ahlaklı, vicdan sahibi evlatlar olur diye harcasaydınız, bugün Gülistan ve öldürülen niceleri hayatta olurdu.