Faizsiz yatırım araçları arasında yer alan ve “sukuk” olarak da bilinen kira sertifikaları, yatırımcıların ilgisini çekmeye devam ediyor. Getiri potansiyeli ve yapısal özellikleriyle öne çıkan bu enstrümanlar hakkında en çok merak edilen konuların başında ise ikincil piyasada işlem görüp göremediği geliyor.
Kira sertifikaları, bir varlık ya da hak üzerinden gelir elde etme imkanı sunan faizsiz bir sermaye piyasası aracı olarak tanımlanıyor. Yatırımcıya belirli dönemlerde getiri sağlayan bu ürünler, aynı zamanda dayanak varlık üzerinde pay sahibi olma hakkı da veriyor. İhraç süreci ise varlık kiralama şirketleri aracılığıyla yürütülüyor. Bu şirketler finansmana konu olan varlıkları devralarak sertifikalaştırıyor ve yatırımcılara sunuyor. Elde edilen gelirler de yatırımcılara payları oranında dağıtılıyor.
Kira sertifikaları yalnızca ihraç aşamasında alınıp vade sonuna kadar tutulmak zorunda olan ürünler arasında yer almıyor. Bu sertifikalar ikincil piyasada da satılabiliyor. Yani yatırımcılar ihtiyaç duymaları halinde, vade bitimini beklemeden ellerindeki sertifikaları nakde çevirebiliyor.
İhraç edilen kira sertifikaları Borsa İstanbul Borçlanma Araçları Piyasası’nda işlem görüyor. Yatırımcılar halka arz yoluyla sunulan kira sertifikalarını, ihraca aracılık eden kurumlar üzerinden satın alabiliyor. Bu durum, söz konusu yatırım araçları için ikinci el piyasa işlemleri sayesinde likidite imkanı sağlıyor.
Yatırımcılar tercihleri doğrultusunda kira sertifikalarını vade öncesinde tamamen ya da kısmen elden çıkarabiliyor ve alım-satım işlemlerini gerçekleştirebiliyor. Kira sertifikaları; sahipliğe, yönetim sözleşmesine, alım-satıma, ortaklığa ve eser sözleşmesine dayalı olarak veya bu yöntemlerin birlikte kullanılmasıyla varlık kiralama şirketleri tarafından ihraç edilebiliyor.
Sahipliğe dayalı modellerde belirli bir varlığın devri ve kiralanması üzerinden gelir elde edilirken, yönetim sözleşmesine dayalı yapılarda varlıkların işletilmesinden sağlanan kazanç yatırımcılara aktarılıyor. Alım-satıma dayalı kira sertifikaları, bir varlığın satın alınıp vadeli şekilde satılması üzerine kurulurken; ortaklığa dayalı olanlar yatırımcıyı doğrudan bir projeye ya da girişime ortak ediyor. Eser sözleşmesine dayalı modellerde ise belirli bir projenin hayata geçirilmesi için finansman sağlanıyor.



